2004

Andromache & Neoptolemos uit De Troje Trilogie van Koos Terpstra
Regie deel 1 Neoptolemos: Ivo Richaers
Regie deel 2 Andromache: Arne Sybren Postma

In Den Haag, Utrecht, Amsterdam, Groningen, Almelo, Heerhugowaard

De enige manier om te leven is andere mensen te vertrouwen.
Een man en een vrouw krijgen een kind. Simpel?
Niet als je bedenkt dat Neoptolemos en Andromache eens gezworen vijanden waren. Dat Neoptolemos Griek is en Andromache Trojaanse. Dat Andromache, die prinses, vrouw en moeder was, nu zijn slavin is. Dat Neoptolemos een rol heeft gespeeld bij de dood van háár eerste kind. Dat Neoptolemos ook nog een bruid neemt - Hermione - en op reis gaat. Dat Andromache achterblijft met Hermione. Dat Hermione's vader Menelaos is. Een Griek. Een vader. Een oorlogsheld?

Ik hoop dat je je realiseert dat ik je ook zou kunnen vermoorden.

Koos Terpstra gaf met De Troje Trilogie zijn kijk op de nasleep van de Trojaanse oorlog. Maar het zou iedere willekeurige andere oorlog kunnen zijn. Want de vragen blijven gelijk: hoe ga je door na een oorlog? Wat is een vijand? Hoe zet je alle gruwelen opzij die je hebt meegemaakt? Waarom zou je nog opkrabbelen en verder leven, als je al die ellende hebt gezien?
Het Homerostheater zocht in Andromache & Neoptolemos naar de antwoorden.

NEOPTOLEMOS

Je bent geen vrouw meer. Je bent geen mens meer. Dat je niets meer hebt is je te vergeven, maar dat je niets meer bent is onvergefelijk.

Met:
Marte Zwierstra als Andromache
Niels Klok als Neoptolemos

ANDROMACHE

Rotdingen overkomen onschuldige mensen niet!

Met Ilse Crooy als Andromache
Judith Amsenga als Hermione
Ruud van der Zalm als Neoptolemos en Slaaf
Jan Kees in 't Veld als Menelaos en Peleus

Het Homerostheater heeft met Andromache de tweede prijs gewonen van de toneelcompetitie van de Haagse Vereniging voor Amateurtoneel. Lees er meer over in het juryrapport:

Juryrapport HVA van Andromache van Koos Terpstra door Het Homerostheater, gezien op 20 maart 2004 in het Haags Montessori Lyceum te Den Haag:

Stukkeuze
Een uitstekende stukkeuze. Een sterk stuk, deze moderne tekst van Terpstra. Hij heeft met zijn mooie, directe taal het oude verhaal opnieuw zeggingskracht ingeblazen. De thematiek is van alle tijden. Ze sluit ongetwijfeld aan bij de belevingswereld van jong volwassenen die - nog net vanaf de drempel - de grote wereld bezien.

Vormgeving

Een simpele maar zeer doeltreffende vormgeving. Inventief gebruik van de vloer, met doeken die weggehaald konden worden en zo de bewegingsvrijheid van Andromache, gedefinieerd door het oppervlak van de doeken, in beeld ook steeds meer beperkte. Of die met een snelle handeling een rotstuintje met ernaast een vijver konden oproepen. Het geluid van de voetstappen op de kale vloer buiten het speelvlak van Andromache stond mooi in contrast met het dempende geluid op de bedekte vloer. De kostuums waren goed gekozen. Tijdloos. Behalve het kostuum van de man Menelaos. Dat deed te concreet aan een Engelse jager denken. Het kleine fietsje, en het hele kleine koffertje waar alles in zat voor op reis waren raak gekozen rekwisieten. De basgitaar ondersteunde op gepaste momenten de handelingen op bescheiden wijze.

Regie

Een mooie, goed doordachte, heldere regie. Het verloop van de lange lijnen in het stuk heeft de regie prachtig uit laten komen. De toon was licht, de vertelling opgezet als een spelletje. Daardoor ontstond er enige afstand tot de dramatiek van de gebeurtenissen van de vertelling, en dus ruimte voor de toeschouwer om eigen beelden en gedachten toe te voegen. Zo kon je als het ware een dubbelspoor volgen; zowel de oude geschiedenis als hedendaagse kwesties. Een indrukwekkende prestatie. De opsplitsing van de mannenrol in een jonge en een oude man was hier een goede keuze.

Spel algemeen

Het spel was van hoog niveau, met name de vrouwenrollen. Er werd werkelijk gedacht, geluisterd, geďncasseerd. Er werd werkelijk iets beleefd door de spelers, en dus ook door het publiek. De jonge actrices speelden voluit, zonder terughoudendheid of uit levenservaring voortkomende relativering. Hulde aan de regie dat de balans tussen inleving en het is maar een spelletje zo zuiver was getroffen.



Spel individueel


Andromache - Ilse Crooy.

Erg sterk aanwezig in het lange zwijgzame spel. Door te zitten, te luisteren, af en toe te kijken, bouwde ze heel sterk de spanning op. Was ook sterk als ze alleen maar stond te staan, aanwezig te zijn. Haar tekstbehandeling was heel goed. Haar tekstbewustzijn heel sterk. De enkele emotionele uitbarstingen waren raak. Een zeer overtuigende rol.

Neoptolemos/Slaaf - Ruud van der Zalm
Voor de echtgenoot was hij eigenlijk net iets te jong gecast. In de speelse momenten was hij het meest overtuigend. En in zijn verhaal over zijn bezoek aan Delphi. Dat deed hij goed. Als slaaf was hij sterker, meer in zijn speelkracht. De overgang naar het geven van de roos was mooi gespeeld.

Hermione - Judith Amsenga
Heel knap gespeeld! Zo veel verschillende kanten van het personage laten zien, en iedere keer weer volkomen geloofwaardig. Verwend, meedogenloos, bang, jaloers, wreed, medelevend, opstandig, beledigd, verleidelijk, vol wroeging, bevrijd, beklemd. De rol biedt een heel palet aan mogelijkheden, het is de kunst van de actrice om die mogelijkheden te benutten, en dat gebeurde hier op fantastische wijze.

Menelaos/Peleus - Jan Kees in ´t Veld
Menelaos was wisselend wat betreft geloofwaardigheid. Geloofwaardig was hij in zijn verdediging van zijn dochter. Sterk spel in de kwade monoloog over niet weer een nieuwe oorlog. Zwakker in het fysiek agressieve spel ten opzicht van Andromache. Peleus werd iets tč sullig neergezet. Binnen deze sterke voorstelling miste hij aan geloofwaardigheid en kracht.

Algemene indruk
Een verrassend goede voorstelling. De mooie, heldere regie, de doeltreffende en inventieve vormgeving, het fantastische spel van de twee hoofdrolspeelsters, dit alles maakte het tot een indrukwekkend geheel. Ondanks de kou en de harde stoelen was het voor het publiek van begin tot eind een genot om deze voorstelling te zien.